خانه / منابع / مقاله / دیدگاه استادان دانشگاه در خصوص کاربرد تفکر انتقادی در فرایند تدریس

دیدگاه استادان دانشگاه در خصوص کاربرد تفکر انتقادی در فرایند تدریس

دکتر جواد حاتمی فهرست مقالات در نورمگز   
دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه تربیت مدرس
بتول احمدزاده  مقالات در نورمگز 
کارشناس ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه تبریز
دکتر اسکندر فتحی آذر  مقالات در نورمگز 
استاد دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه تبریز

اعضای هیئت علمی دانشگاه مبنای توسعه در نظام آموزشی به‌شمار می‌روند و توسعه‌ مهارتها و توانمندیهای آنان یکی از ضروریات انکارناپذیر در جهان معاصر است. پژوهش حاضر با هدف توصیف دیدگاه استادان دانشگاه در خصوص کاربرد تفکر انتقادی در فرایند تدریس انجام شد.

بدین منظور، از یکی از روشهای تحقیق کیفی با عنوان مطالعه موردی اکتشافی استفاده شد.جامعه آماری تمام اعضای هیئت‌علمی دانشگاه پیام‌نور تبریز در سال تحصیلی ۸۹-۱۳۸۸بودند.با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند تعداد ۱۲ نفر به‌عنوان نمونه آماری انتخاب شدند.برای جمع‌آوری اطلاعات از مصاحبه‌های نیمه‌سازمان یافته و عمیق، فرم اطلاعات اعضای هیئت علمی و مشاهدات محقق استفاده شد. روایی ابزار را استادان حوزه علوم تربیتی بررسی و تأیید کردند.

یافته‌ها نشان داد که بیشتر اعضای هیئت علمی مفهوم تفکر انتقادی را اعمال تردید عاقلانه دانسته‌اند. همچنین، آنها تفکر انتقادی را در مهارتهای داشتن اطلاعات کافی، پرسشگری، داشتن جامعیت فکر، انعطاف در تفکر، تحلیل‌گر بودن و داشتن مهارت شنود مطرح کرده‌اند. علاوه بر این، بیشتر اعضای هیئت علمی بر اکتسابی بودن تفکر انتقادی و نقش مهم تدریس در این امر تأکید داشتند.

برای اینکه به تحصیل کرده‌ای واقعی تبدیل بشویم باید یاد بگیریم اندیشه‌های که مورد استفاده قرار می دهیم، کنترل و ارزیابی کنیم، تنها در این صورت است که یاد می گیریم، چگونه اندیشه‌هایمان را کنترل کنیم، نه اینکه توسط اندیشه‌هایمان کنترل شویم.

 

فصلنامه پژوهش و برنامه ریزی در آموزش عالی:سال ۱۹، شماره ۳ (پاییز ۱۳۹۲) منبع مقاله    دریافت مقاله 

مطلب پیشنهادی

آموش تفکر

آموزش تفکر، نقطه شروع حرکت به سمت تفکرمحوری

تفقّه در دین، کشف «چگونگی حرکت در شبکه هستی» از گزاره‌های دین است که باید با مدیریت معادلات وجودی، انسان را به سمت اتصال به ابدیت حرکت دهد. عدم تحققِ مطلوبِ این معنا در وضع موجود حوزه‌های علمیه، خودش را در عدم رفع معضلات و مشکلات زندگی فردی و جمعی توسط طلاب نشان داده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *